20111113
posted on 13 Nov 2011 23:52 by ouji-yagi-za in Adventuresขอเกริ่นก่อนนะ ว่าเอนทรี่จะขอเล่าเรื่องราว
ที่ไปเที่ยวมานะค่ะ ~~
เข้าเรื่องเลยดีกว่าเนอะ รอรูป(จากผู้ใหญ่ใจดี)มานานอยากจะอัพตั้งแต่วันที่มาถึงไทยแหละ
นี้ก็ปล่อยดองมาเกือบเดือนกว่าๆ
20111012 Shanghai 1st
วันนี้เป็นครั้งแรกของการเดินทางไปต่างประเทศตื่นเต้นนิดๆนะ เพราะเคยนั่งเครื่องมาแล้วครั้งหนึ่งตอนไปเชียงใหม่ ก่อนน่านั้นสาหัสพอดู ต้องเตรียมทำพาสปอร์ตขอวีซ่าไปจีน อาหารการกิน และศึกษาแหล่งท่องเที่ยว แต่ก็ผ่านมาด้วยดี แต่โชคดีที่มีพี่สาวกับพี่ชายไปด้วย พี่ๆเลยเตรียมพร้อมให้เราเกือบหมด แทบไม่ได้ทำอะไร
อย่าลืมพวกปลั๊กไฟบ้านเขากับบ้านเราไม่เหมือนกัน และต้องทำให้ร่างกายแข็งแรง ไม่งั้นไปเที่ยวจะไม่สนุก ถ้าไม่สบายเสียก่อน ส่วนเรื่องแลกเงินก็รู้กันอยู่แล้วเนอะ อีกเรื่องคืนการแพ็คกระเป๋าพี่สาวกำชับแล้วกำชับอีก พวกของเหลวแบบของใช้ส่วนตัวที่เปิดใช้แล้วทางที่ดีห่อกันทะลักนิดนึงเนอะ แต่ที่แน่ๆเอากระเป๋าไปเผื่อหลายใบมากกะหิ้วของติดไม้ติดมือกลับมา
วันที่จะบินก็มีพ่อแม่มาส่ง และไปกับพี่สาวสองคนกับพี่ชายอีกหนึ่งคน ไปโดยสายการบิน china eastern airline จริงๆทริปนี้ตอนแรกจะไปเกาหลีประเทศเดียว แต่พี่บอกว่าไหนๆก็ต้องไปต่อเครื่องที่เซี่ยงไฮ้แวะเที่ยวเลยหละกัน เลยเป็นลาภของเราไป
ตอนนั่งบนเครื่องอยากจะถ่ายรูปตอนเครื่องกำลังบิน แต่ดันไม่ได้นั่งติดหน้าต่างซะนี้ เลยอดเลย แต่แอร์สวยทุกคนเลย แต่สังเกตดูไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่แต่บริการดีมาก นี้คงเป็นเอกลักษณ์ของคนจีนเขา ส่วนสำเนียงจีนพูดอังกฤษฟังไม่รู้เรื่องเท่าไหร่(บวกกับความรู้น้อยด้วยไง)
พอมาถึงที่ Shanghai Pudong International Airport ใหญ่โตมาก มีรถบัสรับส่ง (แต่เรื่องคนที่นี้มาจีนรู้ใช่ไหมต้องเจออะไรบ้าง ฮาาาาา เพราะลงเครื่องลงมาปุ๊ป เจอคนถุยน้ำลายปั๊ป) ผ่านตม. ไปรับกระเป๋าอะไรเรียบร้อยก็ออกไปขึ้นรถ TAXI
ตอนนั่งรถก็รับลมชมวิวไปเรื่อย อากาศเย็นๆกำลังสบาย แตกต่างกับที่ไทยอย่างชัดเจน นั่งบนรถไม่ต้องเปิดแอร์เลย คุณลุงคนขับเปิดกระจกให้ สบายยยยย ~~
บ้านเมืองใหญ่โต ระยะทางไกลทีเดียวกว่าจะเข้าไปในเมือง ข้างทางส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกคอนโดขึ้นเยอะมาก ประชากรเยอะอ่ะเนอะต้องเข้าใจเขาหละ นั่งมองจากบนทางด่วนเห็น สถานที่สำหรับจัด Shanghai world expo 2011 (รูปเล็กไม่เอาลงดีกว่า)
พอมาถึงโรงแรม (พักโรมแรม Manhattan Jinling Business Hotel ) ภายในโอเคฮับ ชอบเลย เตียงเดียว มีทีวี ห้องน้ำในตัว แฮปปี้ ~~~~ หัวหน้าทริปสั่งให้พักสักพักค่อยออกไปข้างนอก
ออกเดินทางกันต่อ
~
~~
จากตัวโรมแรมที่พักสามารถเดินผ่าน Yuyuan Garden เพื่อไปยัง Shanghai's Old Town ได้ ระหว่างก็เดินดูสถานที่ไป ประเทศนี้อนุรักษ์ของเก่าได้ดีเยี่ยมเลย ยังคงสภาพไว้เหมือนเดิมเลย สังเกตตรงเสาไฟฟ้าตรงหัวก็เป็นรูปมังกร และที่ประเทศจีนจะมี คนมาขายของพวกแบรนเนมโดยถือแค่กระดาษตัวอย่างสินค้า และเดินเข้ามาพูดกับเราเลยโดยที่เขาก็พูดจีนเราก็พูดไทยนี้แหละ ฮาาาาาา (แต่เราไม่รู้เหมือนกันนะว่าแท้หรือก๊อป ฮาาาาาา)
ระหว่างทางที่เดินไปเรื่อยๆ
พอเดินเข้าไปข้างใน คนเต็มไปหมด ของกินก็เยอะและที่สำคัญน่ากินทั้งนั้นเลย (จริงๆกำลังคิดอยู่ว่าจะลงรูปของกินดีไหม แต่เราก็ไม่ได้กินหมดทุกอย่างที่ถ่ายนะ เอาเป็นว่าจะลงรูปแค่ที่เรากินดีกว่า ไม่ใช่ไรหรอก มันเยอะมาก ลิสไว้ไงว่าจะต้องกินนะ เลยถ่ายไว้)
Song Yun Tower
ส่วนอีกข้างมีบ่อน้ำ เลี้ยงพวกปลาคราฟกับบัวเต็มไปหมด และมีสะพานเล็กๆถูกออกแบบมาให้มันซิกแซกและเชื่อมไปยังอาคารโบราณๆ ส่วนบ่อน้ำอีกตรงจะเป็นรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมประทับอยู่ (ไปดูรูปดีกว่า ยิ่งอธิบายยิ่ง งง)
สวยเนอะ ให้ความรู้สึกโบราณสมชื่ออ่ะ
พอเดินออกไปจะเจอกับสวน(กำแพงสีขาวๆ) แต่ไม่ได้เข้าไปเพราะวันอื่นๆจะไปอีกที่ที่สวยและงดงามกว่านี้ และเลาะมาเรื่อยๆตามทางเดินสองข้างทางก็มีของขายเต็มไปหมด
สีแดงเต็มสองข้างทางทีเดียว
แต่มีร้านหนึ่งลืมถ่าย อันนี้พลาดมากอ่ะ เป็นร้านที่ขายเสี่ยวหลงเป่าและคนต่อแถวเยอะมากกกกกกกก เขาบอกกันว่าเป็นร้านที่อร่อยที่สุดในย่านนี้แล้ว อยากลองชิมมาก แต่ไม่มีเวลาขนาดนั้น เง้ออออออออ อด
แต่เดินไปไม่ไกลเท่าไหร่ เลยหาร้านนั่งแวะชิมซะเลย มาทั้งที่พลาดได้ไง
มีให้เลือกหลากหลายเชียว
พี่ๆเลยไปเดินเลือกมาให้ลองริมชิมรส
พอเดินออกมาเรื่อยๆ ก็มีร้านขายของต่างๆนานา ส่วนใหญ่ที่พอจำได้ก็จะขายเพลงจีน ขุล่ย(อันนี้เด็ดเพราะมีคุณลุงแก่ๆมานั่งเป่าให้ฟังสดๆ) และเหมือนมันจะเป็น Fashion Street เดินออกมาหน่อยก็จะเจอกับ Yu Fashion Garden เลยไปแวะสอยน้ำมาดิ่มแก้กระหายสักหน่อย(ที่สำคัญคือป๋าฮันเป็นพรีเซ็นเตอร์ยี่ห้อนี้ด้วยนะ) แล้วเดินทางต่อ
บ้านเมืองเขาโอเคเนอะ ดูสะอาดสะอ้าน ต้องลองสัมผัสดู
พอเดินถนนนี้เสร็จ จุดหมายต่อไปของเราคือ Dongtai Road เดินไปเรื่อยๆ ผู้ใหญ่ใจดีทั้ง 2 คน บอกว่า "การที่เรามาเที่ยวไม่ใช่หลับหูหลับตาเที่ยว โดยที่เราไม่สังเกตเลยว่า บ้านเมือง ผู้คนหรือสิ่งรอบข้างของเมืองนั้นเป็นอย่างไร ไม่ใช่เที่ยวแต่ที่คนอื่นนิยม แล้วเราจะไปรู้ได้ยังไงว่า คนที่นั้นเขาเป็นยังไง อยู่แบบไหน กินอะไรกัน และการที่เราจะสัมผัสวิถีชีวิตได้มากที่สุดก็คือการเดิน ถ้าเราไม่เดินเราก็จะไม่เห็น"
ผ่านร้านขายขนม ขายของ มากมาย พวกอาหารการกินที่นี้น่ากินอ่ะ อยากชิมทุกร้านเลย ส่วนใหญ่ทำมาจากแป้งเยอะ ถนนก็ดูสะอาด ต้นไม้ก็ 2 ข้างทาง ร่มรื่น และที่สังเกตอีกอย่างคือ ที่นี้เหมือนว่าพื้นที่บริเวณบ้านไม่ค่อยมีหรือไง เพราะเขาจะตากผ้ากันแบบ ยื่นออกมาตากเลย เอาง่ายๆคือเวลาเราเดินก็ลอดผ้าที่เขาตากกันอ่ะ แปลกดี ฮาาาาาาาาาาาา
มันเป็นถนนขายของเก่า
ชอบถนนนี้เพราะของเก่าเยอะ เวลาเดินเข้าไปแล้วรู้สึกเกรงขาม (เวอร์ๆๆ) เวลาถ่ายรูปสีก็สวย มันแบบแจ่มมาก สีมีนจัดดี อยากซื้อกลับไปบ้านสักชิ้น แต่เงินมีจำกัด
พอเดินกันจนทั่วเสร็จ ก็เดินข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อไปยัง Xizang South Road เป็นตลาดที่ขายพวกสัตว์ แต่ที่มันขายกันเป็นล้ำเป็นสันคือ จิ้งหรีด คนมุงกันทุกร้าน นอกนั้นก็จะมีพวก ปลา นก กระต่าย ลูกหมา หนอน เต๋า
เสร็จแล้วก็ไปนั่งพักที่ ห้างYolo พอหายเหนื่อยกันก็เดินทางกันต่อ ตอนแรกพี่จะพาไป ถนนหนังสือมือสอง แต่หาไม่เจอพอไปถามคนแถวนั้น เขาก็ฟังภาษาอังกฤษกันไม่ค่อยได้ บวกกับสำเนียงเราที่ไปถามเขา ยิ่งไปใหญ่ เป็นอันว่าก็ไม่ได้ไป (เสียดายยยย)
ต่อไปคือ ไปวัดขงจื้อ วัดนี้ส่วนตัวชอบม๊ากกกกกกกก เข้าไปปุ๊ปมันไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านแล้วสงบ เงียบ แล้วบรรยากาศก็เย็นสบาย ลมพัดเบาๆ ชอบมากอ่ะ วิวสวยมากเลยนะ จริงๆว่าจะลงทุกรูปแต่คงไม่ไหว เพราะถ่ายมาเยอะมากวัดนี้ ขอลงรูปที่เลือกมาหละกันเนอะ
เงียบ สงบ คนก็น้อย จะมีสถานที่ไหนดีกว่าที่นี้มั้ง
สามารถเข้าไปไหว้พระข้างใน และไปเขียนขอพรได้ด้วย
ไปเขียนมาใบหนึ่ง ขอพรเยอะแยะเลย
เป็นบริเวณรอบๆวัด สวยมากกกกกกกกกกกกก
มาวัดนี้เป็นอะไรอิ่มอกอิ่มใจ พอไปไหว้พระเขียนขอพรอะไรไปตามพิธีเสร็จแล้ว ผู้ใหญ่ใจดีก็พาเดินไปเรื่อยๆดูการใช้ชีวิตของคนที่นี้ ดูอาหารการกิน ตามถนนต่างๆ พอเดินกันไปสักพัก ชักหิวกันแล้ว เลยว่าจะเดินหาร้านกิน ถ้าเจอถูกใจก็แวะลองลิ้มเลย แล้วแถวๆบ้าน เดินไปเจอร้านนึง ซึ่งเจ้าของร้านกำลังนั่งห่อสดๆร้อนๆ เลยเข้าไปสั่งกันมาคนละชาม
หิวววววว ~~~~
พอกินกันอิ่ม ก็เดินเรื่อยเปื่อยเลยกลับโรงแรมกัน เพราะยังไม่มืดเท่าไหร่ พอถึงโรงแรมก็เข้าสู่โหมดเอกเขนกกันน่าดู แล้วทีนี้เปิดทีวีดูไปเรื่อยๆ แต่ก็เปิดทิ้งไว้งั้นแหละดีกว่าให้ห้องมันเงียบๆครึมๆ แล้วไปเจอกับละครไทยเข้า เลยรู้สึกดีว่า เออแฮะ ที่นี้เขาก็ดูละครไทยกันเนอะ ทั้งๆที่คนไทยคนนี้ไม่ค่อยชอบดูละครไทยด้วยซ้ำ
ชื่อเรื่องอะไรไม่รู้ จำไม่ได้ง่ะ
เป็นอันว่าวันนี้จบแล้ว เเหนื่อยมาก แต่สนุกๆ ได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะ ถ้ารูป
ใหญ่ไปโทษนะงับ เพราะไม่ได้ลดขนาดเลย ออกมาจากกล้องยังไง ก็ลงยังหงั้น ฮาาาาาาาาา
Tags: advanture, me, shanghai1 Comments